Γιορτές...

Γιορτές και εγω νιώθω περισσότερο την ανάγκη να μείνω μόνος. Λίγο που σου τη δίνει η βουή της πόλης,λίγο που δεν έχεις τα απαραίτητα λεφτά για όλα τα ψώνια που είχες προγραμματίσει και άλλο λίγο το ίδιο αναμενόμενο έργο που παίζεται κάθε χρόνο με οικογένεια,φίλους κλπ.
Βέβαια και στους πιο κυνίκους όπως εμένα η γιορτινή ατμόσφαιρα στις γειτονιές φαίνεται να έχει φαρμακευτική δράση στην κακοκεφιά και μας κάνει να σκεφτόμαστε πως η ζωή ειναι ωραία (έστω και για λίγο)...
Πάντως αυτό το ξέσπασμα στις γιορτές δεν το καταλαβαίνω. Τρέχουν όλοι σαν τους τρελλούς,καταθέτουν το δώρο τους πριν το πάρουν και μετά γκρινιάζουν για τα λεφτά που χάλασαν. Το πιο ωραίο το είδα στα τζάμπο που πήγα να πάρω κατι δώρα,αφου μια μήτερα είχε γεμίσει τσάντες με είδη για το σπίτι,μετα την απομάκρυνση της απο το ταμείο έδερνε το παιδάκι της επειδή πήρε ενα ακριβό παιχνίδι(αξίας 10 ευρω)!?!
Απο την άλλη θα κάνω και εγώ κάποιες απεγνωσμένες προσπάθειες για διασκέδαση,θα στριμωχτώ μέσα στα διάφορα μαγαζιά(ιδιαίτερα στο κέντρο,ψυρρή και πέριξ) καίγοντας τους διπλανούς μου με το τσιγάρο,θα πιώ και εγώ τα νοθευμένα και θα δώσω τα ωραία μου λεφτά.
Τι να κάνω όμως? Να μείνω μέσα? Αχ καήμενε τηλεθεατή...Ποιος ξέρει τι μαγνητοσκοπημένες μπούρδες θα φας στη μούρη και φέτος. Ηδη έχουν αρχίσει να δείχνουν τα προγράμματα απο τα κεντρα...
Τέλος πάντων,ας ελπίσουμε να περάσουν όσο ανώδυνα γίνεται και αυτές οι γιορτές...